Patella Luxatie

Patella is een andere benaming voor knieschijf. De knieschijf bevindt zich in de achterpoot. Luxatie betekent ontwrichting. Patella luxatie betekent dus letterlijk ontwrichting van de knieschijf, of wel loszittende knieschijf.

Het kniegewricht is de verbinding tussen dijbeen en scheenbeen. Aan de voorzijde onderaan het dijbeen loopt een sleuf waar de knieschijf doorheen glijdt. Aan boven en onderzijde van de knieschijf zit de kniepees die op haar beurt weer vastzit aan een beenkam bovenaan, voorop het scheenbeen. Bij sommige honden is de sleuf in het dijbeen te ondiep en zit de aanhechting van de kniepees wat te ver naar binnen. De knieschijf kan dan gemakkelijk uit z'n sleuf naar binnen schieten (afglijden). Als dit gebeurt spreken we van een patella-luxatie.

Er zijn 2 verschillende vormen van Patella luxatie. Bij kleine hondenrassen komt een luxatie naar de binnenkant van de knie het meest voor. Bij grotere hond komt zeer zelden een luxatie naar de buitenkant van de knie voor.

Patella luxatie is te zien doordat de hond af en toe met zijn achterpootje trekt. De knieschijf verschuift dan af en toe en op het moment dat de knieschijf weer op z'n plaats zit, zal de hond weer normaal lopen. Gebeurt het verschuiven vaker dat zal de hond moeite hebben met opstaan en lopen. Ze zetten hun achterpoten anders neer (O-benen) dan honden die geen last hebben van deze afwijking. De verschuiving kan dermate ernstig zijn, niet meer terug verschuiven, dat de hond geopereerd zal moeten worden.

Patella luxatie wordt beschouwd als een aangeboren, erfelijke aandoening; de wijze van overerving is niet geheel duidelijk.

Er worden 4 gradaties van Patella luxatie gedefinieerd (www.whgdierenartsen.nl)

Gradatie I: In dit geval kan de knieschijf met de hand worden geluxeerd, maar deze springt direct spontaan weer terug. De knieschijf zit weliswaar wat los, maar loopt gewoon in het spoor. Meestal geeft deze situatie dan ook geen klachten, en als er toch wel klachten zijn dan beperken die zich tot een zeer sporadisch optillen van het betreffende pootje tijdens het lopen. De vraag is of we bij zo'n geringe afwijking wel moeten gaan opereren. Ik vind van niet. In de meeste gevallen past de hond zijn stand aan en heeft hij er totaal geen hinder meer van. Hij kan er probleemloos mee verder leven. Een operatie zou hier niet terecht zijn. Bovendien moet men zich realiseren, dat een operatie altijd nog kan. In het algemeen zullen er weinig veranderingen in het gewricht optreden, zodat een operatie ook op een later tijdstip nog succesvol kan worden uitgevoerd.
Gradatie 2: In dit geval kan de knieschijf met de hand worden geluxeerd, maar nu ook spontaan luxeren bij het buigen van het kniegewricht. De knieschijf blijft geluxeerd totdat hij handmatig weer terug in het spoor gebracht wordt of de hond zelf zijn poot strekt en draait. In deze gevallen zien we dat de hond vaker en langer het betreffende pootje optilt. Als hij er op loopt, is er geen sprake van kreupelheid. In dit geval is een operatie te overwegen.
Gradatie 3: In dit geval is de knieschijf de meeste tijd geluxeerd. Hij kan wel handmatig in het spoor terug gedrukt worden, maar hij springt direct weer terug in geluxeerde toestand. Deze patiënten ontlasten het betreffende pootje vrijwel continu. Hier moet operatief worden ingegrepen.
Gradatie 4: In dit geval blijft de knieschijf permanent geluxeerd, maar kan nu ook handmatig niet meer worden teruggelegd. Vaak zien we hier een rotatie van het onderbeen, ontbreken van de gleuf (trochlea), of een verkeerde aanhechting van de quadriceps. Hier is dus sprake van een ernstige bouwfout. Deze patiënten ontlasten permanent het betreffende pootje. Deze patiënten moeten geopereerd worden.

Volpino's en Patella Luxatie
De Volpino behoort tot de kleine rassen, waarin ook patella luxatie voorkomt. Beide ouders van Joli zijn gecontroleerd en akkoord bevonden.
Behalve in Italië komt de Volpino ook nog redelijk voor in Finland en Zweden.
In Finland zijn totaal 17 Volpino's gecontroleerd; er zijn geen afwijkingen geconstateerd. (bron: http://jalostus.kennelliitto.fi) In Zweden is slechts 1 Volpino gecontroleerd.

The Italian Volpino and Patella

The Volpino belongs to the small breeds, in which patella problems occur. Both parents of Joli were tested and found o.k.
Except in Italy there is also a reasonoble population in Sweden and Finland. In Finland 17 Volpinos were examined; no problems found. (see: http://jalostus.kennelliitto.fi) In Sweden only 1 was tested.

© 2007-2011 Niets van deze pagina mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt op welke wijze dan ook zonder voorafgaande toestemming van de auteur. Voor het gebruik van materiaal of foto's van deze pagina dient u vooraf toestemming te vragen. Stuur een mail aan Joli@volpino.nl